Wiersze w tym zbiorze inspirowane są życiowymi i intelektualnymi doświadczeniami matematyków, spotykających się w kawiarni „Szkocka” we Lwowie — jednym z intelektualnych centrów Polski przed II wojną światową. To z jego okolicy moi przodkowie wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Sławny „zeszyt” — znany jako Szkocka Księga — znajdował się zawsze w kawiarni, u szatniarza, i w nim spotykający się tam matematycy zwykle zapisywali niektóre z dyskutowanych problemów oraz ich rozwiązania. Często też dla autorów rozwiązań wyznaczano odpowiednią nagrodę.
Prace nad tym zbiorem rozpoczęłam po ataku na WTC w Nowym Jorku. Dym z płonących wieżowców widziałam przez okna mego mieszkania. Nikt nie wiedział, co jeszcze strasznego może nastąpić za moment, a trwoga na ulicach była namacalna i wywołująca u mnie zastanowienie, jak można kontynuować życie na właściwym poziomie, gdy niszczące polityczne siły chcą narzucić ludziom swe panowanie. Myślałam wtedy również o naukowcach z kawiarni „Szkocka”, którzy musieli sobie radzić z problemami znacznie większymi niż te nasze dzisiejsze. Ci lwowscy matematycy dostosowywali się — żyjąc w stałym zagrożeniu życia, jednak pracowali, kochali i bawili się, kiedy tylko mogli.

Po wojnie, której mnóstwo mieszkańców tej części Europy nie przetrwało lub zmuszonych było uciekać, życie intelektualne odrodziło się i było kontynuowane. Lecz naukowy dorobek matematyków z kawiarni „Szkocka” stał się i pozostaje podstawą dla różnych dziedzin dzisiejszej matematyki. A budynek, gdzie mieściła się kawiarnia wciąż istnieje, choć lokal zmienił swą nazwę i przeznaczenie.

Susana H. Case