Tytuł ten podsumowuje konferencję, która
odbyła się we Wrocławiu w dniach 23-24 listopada 2010,
organizowaną przez Zakład Mostów Instytutu Inżynierii Lądowej
Politechniki Wrocławskiej, Dolnośląską Izbę Inżynierów Budownictwa oraz
Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej.
Fragment wstępu:
Budownictwo obiektów inżynierii komunikacyjnej rozwija się w Polsce w
niespotykanym, w naszej historii, tempie. Aktualnie jest w realizacji
ponad 700 km autostrad, dróg ekspresowych i obwodnic miejscowości, na
których buduje się kilkaset obiektów mostowych rocznie. W tym roku w
Polsce było lub jest w budowie 10 dużych mostów o przęsłach rozpiętości
ponad 100 m, a trzy budowane mosty (przez Wisłę w Kwidzyniu oraz w
Toruniu i przez Odrę we Wrocławiu) mają przęsła o rozpiętości
przekraczającej 200 m.
Dane te świadczą o wielkim skoku technologicznym, jakiego dokonało w
ostatnich latach polskie mostownictwo.
Inwestorzy, coraz częściej, żądają od projektantów i firm budowlanych
realizacji projektów i budowy obiektów w bardzo krótkich terminach. Jedną
z dróg prowadzących do tego celu jest zastosowanie różnorodnych form
prefabrykacji. Pod terminem prefabrykacja rozumiemy wytwarzanie
konstrukcji różnego typu i z różnych materiałów poza miejscem jej
finalnego usytuowania. Prace związane z wytworzeniem prefabrykatów mogą
być prowadzone zarówno na placu budowy jak i poza nim. Ich celem jest
ułatwienie i przyspieszenie procesu budowy.
Celem seminarium jest przedstawienie różnych obszarów zastosowania
prefabrykacji we współczesnym mostownictwie i zwrócenie uwagi na
korzyści wypływające z tego faktu.
Tak, więc Seminarium w zamierzeniu organizatorów powinno stanowić formę
wymiany poglądów dotyczących zagadnień technicznych, organizacyjnych i
prawnych związanych z budową infrastruktury drogowej w Polsce ze
szczególnym wykorzystaniem prefabrykacji. |
