Książka „O nową filozofię budownictwa" Profesora Zbigniewa Cywińskiego jest niezwykła z wielu względów. Przede wszystkim autor odważnie podejmuje tematykę potocznie uważaną za odległą od nauk technicznych i profesji inżynierskiej, a w niej ze znawstwem oddziela sprawy błahe od doniosłych. Czytelnik otrzymuje wyjątkową sposobność obcowania z osobowością autora zapewne miłą tym, którzy słuchali wykładów bądź wystąpień Profesora. Ale przecież skorzystają i inni, nieznający autora osobiście lub znający go zaledwie pobieżnie, tak jak to dzisiaj dzieje się między ludźmi, choćby dzielili wespół czas i przestrzeń. Owej powierzchowności istnienia, tak charakterystycznej dla współczesności zdominowanej rzeczami oraz uwikłanej w polityczną poprawność i medialny powab, przeciwstawiona zostaje na łamach książki inna postać egzystencji z namysłem nad „sprawami ducha", o których autor rozprawia z „duchową wrażliwością". Oba te wyrażania zawarte już w pierwszym akapicie Przedmowy zwiastują główny nurt rozważań, wyznaczony - jak powiada autor - „wartościami duchowymi". Nie znajdujemy zdefiniowania owej duchowości, chociaż dla przykładu podpis pod rys. 9. może być pewnym tego wskazaniem.
Można się z autorem nie zgadzać, ale nie sposób zostać obojętnym, gdyż uwodzi on częstokroć czytelnika erudycją i igra z nim za pomocą paradoksu, paraboli, przenośni lub skrótu myślowego, prowokując tym do podjęcia dyskursu. Różnorodne ilustracje ujawniają smak estetyczny Profesora oraz jego skłonność do semiotycznej interpretacji obrazu. Melodyka literackiej narracji - jakże niepodobna do politechnicznej - czaruje swobodną frazą tekstu własnego i przywołanego, dyskretnym rytmem stwierdzeń, wyrazistymi akcentami przykładów i refrenem „świat nauki i techniki, a budownictwa w szczególności". Meandry rozważań prowadzą czytelnika ku historiozofii cywilizacji w jej dzisiejszej zglobalizowanej postaci, a rozmaite tezy Profesora zasilone słowami mistrzów, sytuują go pośród myślicieli diagnozujących teraźniejszość i zatroskanych o przyszłość. Tedy znajdujemy tu nawiązania do ekologii i rozwoju zrównoważonego w budownictwie, które to idee jak dotąd nie zajęły należnego im miejsca w polskiej polityce, gospodarce i edukacji.


SPIS RZECZY
PROLOG    
SŁOWO WSTĘPNE -1    
SŁOWO WSTĘPNE - II    
PRZEDMOWA    
PODZIĘKOWANIA        
WPROWADZENIE     
1.    „APOKALIPSA"     
2.    GENEZA    
3.    TŁO    
4.    KONFLIKT CYWILIZACJI    
5.    POWRÓT DO FILOZOFII    
6.    ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ - IDEA
7.    ROLA BUDOWNICTWA   
7.1.    Inżynier    
7.2.    Zrównoważony rozwój - specyfika
7.3.    Środowisko    
7.4.    Etyka    
7.5.    Estetyka    
7.6.    Dziedzictwo    
7.7.    Edukacja    
8.    EPILOG     
BIBLIOGRAFIA
POSŁOWIE