podstawowym zadaniem architektury krajobrazu jest zaspokajanie potrzeb człowieka poprzez kształtowanie ładu przestrzennego, rozwijanie ładu przyrodniczego, akcentowanie ładu społecznego i respektowanie ekonomicznego. Te postulaty, stanowiące fundament współczesnej idei zrównoważonego rozwoju, znajdujemy na gruncie angielskim już w XVIII-XIX w. Dawne koncepcje i doświadczenia sformułowane na Wyspach Brytyjskich ukazują nie tylko sposób rozwiązywania złożonych problemów planistycznych, lecz przede wszystkim proces dochodzenia do nich. Uzmysławiają rolę idei w formułowaniu wizjonerskich koncepcji.

Ład społeczny wiąże się nierozerwalnie z ładem przestrzeni, a dojrzałe i głębokie rozumienie potrzeb społecznych, ich przewidywanie i kreowanie jest najważniejszym zadaniem architekta krajobrazu. Projektantowi przestrzeni publicznej twórcze ?Ja" nie może zastąpić racjonalnej analizy uwarunkowań i potrzeb użytkowych, wrażliwość estetyczna nie powinna przesłonić wrażliwości społecznej. XIX-wieczne angielskie koncepcje i realizacje - Reptona, Loudona, Paxtona, Morrisa, Howarda - dowodzą znaczenia ?zmysłu moralnego" w kształtowaniu przestrzeni. Ukazują - podobnie jak alegoryczne budowle ogrodowe w Stowe - trwałość i niezniszczalność sławy zbudowanej na prawdziwych wartościach oraz kruchość reputacji opartej jedynie na poklasku.

Dążenie do wysokich standardów estetycznych w zagospodarowaniu przestrzeni publicznej nie może być traktowane jako ekstrawagancja społeczeństw zamożnych. Jest ono środkiem podnoszenia jakości życia w skali jednostek i zbiorowości, przekłada się na korzyści ekonomiczne. Drogą do celu są przemyślane strategie planistyczne i inwestycje, które zaspokajając potrzeby użytkowe mają na względzie ład kompozycji przestrzennej, adekwatność form do funkcji i treści przestrzeni oraz jakość wykonania.

Człowiek pozytywnie reaguje nie tylko na funkcjonalność i estetyką otoczenia, lecz również na jego semantykę - idee i znaczenia zawarte w strukturze kompozycyjnej, symbolicznych akcentach przestrzennych, monumentach, inskrypcjach. Pożądany w krajobrazie hierarchiczny ład - stopniowana, harmonijna relacja między miastem a terenami wiejskimi, architekturą a przyrodą - wymaga także czytelnych hierarchii w sferze treści i funkcji ideowych przestrzeni.

Architektura krajobrazu jest obrazem cywilizacji - manifestuje cywilizacyjny dorobek społeczeństw w sferze kulturowej, technologiczno-organizacyjnej, filozoficzno-światopoglądowej. Nie zamożność mieszkańców, lecz jakość przestrzeni najlepiej odzwierciedla poziom rozwoju cywilizacyjnego.

Spis treści:

Idea piękna i użyteczności w historycznych założeniach krajobrazowych

Między wnętrzem ogrodu a bezkresem krajobrazu. Angielskie koncepcje łączenia estetyki i funkcjonalności w sztuce ogrodowej XVIII-XIX w.
Artur Kwaśniewski

Idea natury i semantyka krajobrazu na przykładzie Stowe Artur Kwaśniewski

Uroda ziemi: nowe osadnictwo w koncepcjach Williama Morrisa i jego następców Oleg Mycak   

Idea miasta-ogrodu. Hampstead Garden Suburb Bogusław Wojtyszyn

Ogrody różane w Regent's Park
Bartłomiej Rachwał

Idea zrównoważonego rozwoju we współczesnych założeniach krajobrazowych

Przyrodnicza rewitalizacja zdegradowanych dzielnic Londynu Katarzyna Żołnierek-Mazurek

The Blue Ribbon Network
Barbara Jurkowska-Kucharska

Zrównoważone budownictwo - pierwszy krok
Maciej Stojak

Greenwich Millennium Village
Krzysztof Cebrat

Krajobraz miejski jako zapis idei rozwoju

Londyn - od rozwoju nieograniczonego do zrównoważonego
Alina Drapella-Hermansdorfer

Literatura

Zagraniczne seminaria wyjazdowe